Jak znajdować samotność 'oddalając się od siebie, a nie od świata'?

to z wiersza ks. Jana Twardowskiego pt. 'troche plotek o świętych'

Czasami mając wiele znajomych twarzy wokół siebie możesz poczuć straszną samotność... niezrozumienie... jakieś pierwotne wyalienowanie, wyobcowanie... Sztuczny uśmiech bo inni się śmieją lecz Ty za nimi nie znając powodu. Budzisz się rano i czujesz dziwny brak realnych powodów by wstać... życie traci sens mimo sukcesów które odnosisz... ulubiona potrawa nie smakuje jak kiedyś a utwór... ten która zawsze Cię uspokaja zdaje się krzyczeć do Ciebie skutecznie zniechęcając do słuchania muzyki...Wszystko leci z rąk wraz z kolejną falą huśtawek nastroju. To jest ta zła wersja ponieważ w tej dobrej / właściwej poprostu nabierasz dystansu do siebie, uczysz się samokrytycyzmu i potrafisz śmiać z siebie samej / samego.