gbijson
|
Odpowiedziano: 2008-06-05 16:27:38
Rosja uważana była za najsilniejsze państwo europejskie, a car za najbardziej liberalnego władcę. W rzeczywistości jednak Rosja była państwem policyjnym, z rozbudowanym aparatem szpiegowskim i zaciekle zwalczane były tam wszelkie próby reform. Opozycja była zwalczana, co pomimo prześladowań i tak powodowało wśród postępowej szlachty, inteligencji i oficerów chęć obalenia caratu. Efektem działań spiskowych było nieudane powstanie „dekabrystów”, którego uczestnicy skazani zostali na śmierć. Powstanie dało carowi powód do nasilenia ucisku i tłumienia wszelkich ruchów niepodległościowych na terenie cesarstwa oraz w innych państwach. Stłumione zostało powstanie listopadowe w Królestwie Polskim, car wybierał się też z interwencją w Belgii na wezwanie króla holenderskiego, holenderskiego, a w 1848 wojska rosyjskie pomogły Austrii tłumić powstanie na Węgrzech.
Rosja prowadziła politykę ekspansji w kierunku wschodnim i południowym. Zajmowała tereny azjatyckie i pragnęła zdobyć kontrolę nad cieśninami czarnomorskimi. Ponieważ znajdowały się one pod panowaniem tureckim Rosja wywołała wojnę z Turcją odnosząc w niej sukcesy. Działania rosyjskie obudziły niepokój Anglii i Francji. Państwa te wprowadziły swoją flotę w pobliżu Bostonu i Dardaneli, a kiedy została rozbita flota turecka okręty brytyjskie i francuskie wpłynęły na Morze Czarne i w 1854 państwa te przystąpiły do wojny z Rosją. Na Krymie został wysadzony desant i po wielomiesięcznym oblężeniu została zdobyta rosyjska twierdza Sewastopol, a Rosja zmuszona była do podpisania w Paryżu traktatu pokojowego na mocy którego utraciła wszelkie przywileje w basenie Morza Śródziemnego. Pokój paryski osłabił pozycję Rosji na arenie międzynarodowej i oznaczał też rozpad Świętego Przymierza. Klęska Rosji w wojnie krymskiej obnażyła słabość i zacofanie tego państwa w stosunku do europejskich krajów rozwiniętych gospodarczo. W wielu postępowych kręgach społeczeństwa rosyjskiego zaczęto dostrzegać konieczność reform, a najbardziej pilną sprawą stało się uwłaszczenie chłopów, którzy niezadowoleni z ucisku feudalnego domagali się wolności osobistej i odmawiali odrabiania pańszczyzny. W Rosji zaczął się rozwijać się ruch rewolucyjny demokratów broniących spraw społecznych oraz narodowych przyznający prawo do niepodległości narodom zniewolonym przez Rosję. Car obawiał się rewolucji społecznej i w związku z tym w 1861 wydał ukaz znoszący poddaństwo i uwłaszczający chłopów. Przeprowadzone zostały również inne reformy, które miały upodobnić Rosję do państw Europy Zachodniej. Zreformowano sądownictwo i administrację, oświatę i wojsko.
Pomimo klęski w wojnie krymskiej Rosja nie porzuciła myśli o zdobyciu cieśnin czarnomorskich i wpływów na Bałkanach. Kiedy w latach 70. narody bałkańskie przystąpiły do walki z Turcją o wyzwolenie się spod jej panowania poparła je Rosja licząc, że po wyparciu Turcji z nad Morza Czarnego przejmie te tereny. Postawa Rosji doprowadziła do konfliktów z Austrowęgrami, które zamierzały podporządkować sobie państwa wyzwalające się spod niewoli tureckiej.
Kiedy pozycja Rosji zaczęła rosnąć zaniepokoiły się również Francja i Anglia i zagroziły, że jeśli wojska rosyjskie zaatakują Konstantynopol, to udzielą pomocy Turcji. Wojna zakończyła się traktatem pokojowym w San Stefano i wojska rosyjskie musiały wycofać się z Bułgarii.
Na przełomie XIX i XX w. pojawiły się sprzeczności między Rosją i Japonią. Rosja budowała kolej transsyberyjską, posiadała wpływy w Mandżurii i Korei. Rozwijająca się dynamicznie gospodarcza Japonia zaczęła poszukiwać terenów na kontynencie azjatyckim. Doprowadziło to do konfliktu zbrojnego z Rosją, w którym Japonia okazała się stroną silniejszą. Rosja utraciła w tej wojnie Port Artur, część Sachalinu, część Mandżurii i wpływy w Korei. Wojna z Japonią ukazała też słabość Rosji, i okazało się, że jest to „kolos na glinianych nogach”.
|
0 |
 |
 |
0 |
|
Dodaj do:
